VI Międzynarodowy Festiwal Teatralny Dialog - Wrocław
1/ 2
fot: mat.org.
16 najważniejszych polskich i zagranicznych przedstawień ostatniego dwulecia. Najnowsze produkcje europejskich eksperymentatorów. Nowe teksty i reinterpretacje klasyki. Młode pokolenie teatralnych twórców. Sekcje festiwalu poświęcone Rosji, Ameryce Południowej i Bałkanom. Trudne tematy, o których trzeba rozmawiać. 7 października rusza VI edycja Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Dialog.
Mottem tegorocznej edycji festiwalu jest cytat z Zygmunta Baumana, który napisał, zmieniając wyobraźnię, człowiek zmienia egzystencję. W błyskotliwej analizie funkcji kultury w czasach płynnej nowoczesności Zygmunt Bauman stwierdza, że typowa dla współczesności powierzchowna TOLERANCJA na ODMIENNOŚĆ to zbyt mało.
Bauman zauważa, że odmieniana przez wszystkie czasy i przypadki tolerancja staje się narzędziem, dzięki któremu łatwiej ukryć nam POCZUCIE WYŻSZOŚCI, skwaplikiwe skrywaną pod sztafarzem politycznej poprawności NIECHĘĆ DO INNEGO. Bauman przestrzega, że coraz silniej zauważalna w kręgach intelektualistów, artystów i polityków OBOJĘTNOŚĆ NA RÓŻNICĘ i ELIMINACJA z dyskursu publicznego tematu INNOŚCI, sprawiają, że nasza kultura traci to, co dla niej najważniejsze: zainteresowanie i wyczulenie na NIECODZIENNOŚĆ. Tolerancja petryfikuje stereotyp, Niecodzienność go obezwładnia.
Niecodzienność to nie tylko hasło VI edycji Festiwalu Dialog - Wrocław. To przede wszystkim perspektywa, przez którą chielibyśmy oglądać naszą rzeczywistość. Spektakle, które znalazły się w programie VI edycji Festiwalu Dialog – Wrocław ukazują niecodzienność, jako sferę wolności, jako źródło indywidualizmu i niezależności. Wydaje nam się, że prezentacja takiej postawy artystycznej może być szczególnie istotna we współczesnej Polsce, w której obserwujemy coraz wyraźniejszą polaryzację debaty publicznej.
O trudach balansowania na granicy między zwyczajnością a niecodziennością opowiadają zaproszeni na Dialog – Wrocław reżyserzy. Są wśród nich zarówno artyści, którzy poprzez swoją twórczość od lat wpływają na estetykę współczesnego teatru (Romeo Castellucci, Ivo van Hove, Alain Platel, Krystian Lupa) jak i ci, którzy swój język artystyczny dopiero kształtują a ich przedstawienia rodzą się z niezgody na kształt debaty publicznej (Klemm, Marco Layera, Gianina Carbunariu, Oliver Frljić, Piotr Sieklucki).
Ww trakcie Festiwalu spotkamy się zarówno z reżyserami, którzy bawiąc się teatralnymi konwencjami szukają formy dla indywidualnego dialogu ze współczesnością (Krystyna Meissner, Cezary Tomaszewski, ZoltÄĄn BalÄĄzs, Paola Giannini), jak i tych, którzy wykraczając poza teatralną konwencję, starają się zniwelować granicę między tym co prywatne a tym co publiczne, między tym co artystyczne a tym co autobiograficzne (Emma Dante, Romeo Castellucci, Alain Platel).
Niecodzienność to wielowątkowość i wielokierunkowość; niecodzienność to także niepewność, zagadkowość, wyczekiwanie; niecodzienność zwraca uwagę na cechującą współczesność płynność obowiązujących w niej zasad; niecodzienność to obietnica nagrody za wytrwałą obronę indywidualnej wolności i niezależności; niecodzienność to bunt przeciwko obowiązkowi podporządkowywania sie społecznym normom. Niecodzienność to podróż przez codzienność widzianą z nowej, innej perspektywy. Perspektywą, która na tegorocznej edycji Festiwalu Dialog – Wrocław porządkować będzie nasze rozumienie niecodzienności stanie się osiem głównych tematów Festiwalu, opowiedzianych przez 16 zaproszonych na Festiwal przedstawień.
